De eerste mei was vroeger een lenteviering

Een interessant fenomeen: één mei was vroeger een feestdag waarbij we de lente vierden. Het was geen "Dag van de arbeid" zoals tegenwoordig veel meer gebruikelijk is. Het was juist een dag om het bos in te gaan, om alvast nieuwe vruchten te verzamelen en er een groot feest van te maken. Om de komst van de lente te vieren. Of zoals romantisch beschreven door de Midnight Notes Collective en door mij vrij vertaald:

Overal gingen mensen over op de Meiviering. We gingen het bos in om nieuwe bladeren, bloesem en takken te halen. Daarmee versierden we elkaar: huizen en geliefden hingen we vol met groene slingers. Buiten was er theater met personages zoals "Jack-in-the-Green" en de "Meikoningin". Nieuwe bomen werden geplant. Meibomen werden geplaatst. We dansten, we dronken en bedreven de liefde. Winter was voorbij, de lente was begonnen.

Volgens Wikipedia is het gebruik van de Meiviering op deze datum nog altijd gemeengoed in bijvoorbeeld Europa: "Het planten van de meiboom is in sommige gemeenten nog een erg levend ritueel dat gepaard gaat met feestelijkheden en uitingen van liefde voor de gemeente waarin men woont." Maar reeds vanaf de 16e eeuw werd in sommige gebieden opgetreden tegen de "heidense" Meiviering:

Na de reformatie werd in veel gebieden opgetreden tegen het gebruik, waardoor het in bepaalde gebieden verdwenen is. Toch bleven meifeesten rond meibomen (met meidansen, meikoninginnen en meigraven) ook na de kerstening van Europa voortbestaan.

De afbeelding is overigens van een schilderij van Pieter Bruegel. Het beeldt een typische meiviering uit, met mensen in een klein dorpje dansend om de Meiboom.