Wetenschap in tijden van internet

Klimaatwetenschappers negeerden het gewoon: een rapport over klimaatverandering vol met fouten. Ze lieten het voor wat het was. Want dat was blijkbaar de normale methode: je negeert een wetenschappelijk stuk als het slecht is. Want als niemand het stuk citeert, dan krijgt het nooit de reputatie om geloofwaardig te zijn. Maar die mode was gerekend buiten het internet om en buiten wetenschappelijke stukken die dingen beweren die mensen graag horen.

Zo ging het met het stuk "Solar influence on winter severity in central Europe." Een stuk dat data vergelijkt van bevroren rivieren in Europa met activiteiten van de zon. Het concludeerde dat de zonne-activiteit een grote beïnvloeder is van strenge winters. De data blijken echter uit de lucht gegrepen.

We ontdekten dat de koude jaren arbitrair geselecteerd waren middels een ‘internet enquête'. De data waren bovendien niet geverifieerd aan de hand van bestaande gegevens. Zelfs de ansichtkaart die in de meeste kranten stond bleek uit 1929 te komen en niet zoals geclaimd uit 1963.

Geen wetenschapper die op dit onderzoek in vroegere tijden zou reageren. Maar wat als zo'n stuk opgepakt wordt en wijdverspreid raakt? Dat is precies wat er gebeurde met dit stuk toen een gerenommeerde instelling ermee de boer opging, met een groot persbericht. Het gevolg was een enorme verspreiding van desinformatie over klimaatverandering, dat nu weer rechtgezet moet worden.

De commotie in de wetenschap houdt in elk geval iedereen weer scherp. Lees voor meer informatie over dit onderwerp vooral de blogpost "Google search basis undermines sunspot-winter coldness link".